اخبار معدنی

واردات معادل آن به‌صورت مواد اولیه و ماشین‌آلات از خارج از کشوراست و عملاً این اختلاف در هر دو شیوه موجب می‌شود صادر‌کننده قیمت‌گذاری کالای خود را با دلار نیمایی تنظیم کند که عملاً با توجه به گران شدن کالا و از دست دادن مزیت رقابتی امکان صادرات نخواهد داشت یا مجبور است با نرخ بازار صادر کند که در آن صورت زیان خواهد کرد که راهکار اساسی آن تک‌نرخی شدن ارز است.

محصولات موفق و پرفروش غذایی از ایران به کشورهای هدف که توسط خود شرکت‌های تولیدی بازاریابی و‌ با نرخ نیمایی قیمت‌گذاری دلاری می‌شوند،‌ ‌متاسفانه این محصولات توسط دلال‌ها از بازار داخلی با قیمت ریالی خریداری شده و به کشورهای هدف صادر می‌شود و این امر عملاً موجب مخدوش شدن قیمت دلاری و موازی‌کاری و از بین رفتن اعتبار برند می‌شود. یک راهکار آن نیز جلوگیری از اظهار و ‌صادرات اینگونه محصولات توسط گمرک (‌در صورت درخواست شرکت تولید‌کننده‌) است.
با توجه به تحریم‌های موجود شرکت‌های صادر‌کننده ایرانی مجبور هستند محصولات خود را از کانال‌های بندر مرسین ترکیه یا جبل‌علی دوبی صادر کنند و ‌این امر موجب تحمیل هزینه بالایی برای هر کانتینر به صادر‌کننده شده و این هزینه مازاد موجب برتری صادر‌کنندگان رقیب مانند دوبی و ترکیه نسبت به ایران می‌شود و امکان رقابت صادراتی با شرکت‌های رقیب خارجی در زمینه هزینه حمل دریایی به معضل تبدیل شده است. با توجه به عدم موفقیت کمک‌های مالی به کشتیرانی جمهوری اسلامی برای تسهیل صادرات مستقیم از بندرعباس به کشورهای هدف، ‌می‌توان کمک هزینه حمل را به شرکت‌های صادراتی بر‌اساس اظهارنامه‌ها و بارنامه‌های موجود پرداخت کرد.
برای حل مشکلات حمل‌ونقل زمینی به مقاصد اروپایی که کامیون‌های ایرانی به‌دلایل عدم احراز استانداردهای جدید اروپایی یا عدم امکان دریافت ویزا برای رانندگان دچار مشکل شده‌اند،‌ می‌توان از برخی راهکارها که به تفصیل تهیه و در این مقال نمی‌گنجد استفاده کرد.

تجارت درون ­صنعت، صادرات و واردات همزمان کالاها و خدماتی است که در یک یا چند گروه صنعتی مشابه دسته‏بندی شده‌اند. تجارت درون صنعت به دو بخش تجارت درون صنعت افقی و عمودی تفکیک می‌شود که به ترتیب با تجارت محصولات در یک کیفیت مشابه و دیگری با کیفیت‏های متفاوت تعریف می‌شوند. این نوع تجارت در کالاهای تمام شده که بستگی به هزینه‌های حمل و نقل، تجارت فصلی و حتی تنوع محصول دارد، نسبت به تجارت بین صنعت به‏دلیل رقابت در کیفیت و ارزش افزوده بالاتر، بیشتر تحت فشارهای کمتری از ناحیه کنترل تجاری، سیاسی و تهدیدهای زیست محیطی قرار می‌گیرد. بر این اساس سهم کشورهای توسعه‌یافته در تجارت درون صنعت در محصولات نهایی و صنایع کارخانه‌ای بالاتر است که عامل کنترل کننده‌ای برای محیط‏زیست محسوب می‌شود.

واردات معادل آن به‌صورت مواد اولیه و ماشین‌آلات از خارج از کشوراست و عملاً این اختلاف در هر دو شیوه موجب می‌شود صادر‌کننده قیمت‌گذاری کالای خود را با دلار نیمایی تنظیم کند که عملاً با توجه به گران شدن کالا و از دست دادن مزیت رقابتی امکان صادرات نخواهد داشت یا مجبور است با نرخ بازار صادر کند که در آن صورت زیان خواهد کرد که راهکار اساسی آن تک‌نرخی شدن ارز است.

محصولات موفق و پرفروش غذایی از ایران به کشورهای هدف که توسط خود شرکت‌های تولیدی بازاریابی و‌ با نرخ نیمایی قیمت‌گذاری دلاری می‌شوند،‌ ‌متاسفانه این محصولات توسط دلال‌ها از بازار داخلی با قیمت ریالی خریداری شده و به کشورهای هدف صادر می‌شود و این امر عملاً موجب مخدوش شدن قیمت دلاری و موازی‌کاری و از بین رفتن اعتبار برند می‌شود. یک راهکار آن نیز جلوگیری از اظهار و ‌صادرات اینگونه محصولات توسط گمرک (‌در صورت درخواست شرکت تولید‌کننده‌) است.
با توجه به تحریم‌های موجود شرکت‌های صادر‌کننده ایرانی مجبور هستند محصولات خود را از کانال‌های بندر مرسین ترکیه یا جبل‌علی دوبی صادر کنند و ‌این امر موجب تحمیل هزینه بالایی برای هر کانتینر به صادر‌کننده شده و این هزینه مازاد موجب برتری صادر‌کنندگان رقیب مانند دوبی و ترکیه نسبت به ایران می‌شود و امکان رقابت صادراتی با شرکت‌های رقیب خارجی در زمینه هزینه حمل دریایی به معضل تبدیل شده است. با توجه به عدم موفقیت کمک‌های مالی به کشتیرانی جمهوری اسلامی برای تسهیل صادرات مستقیم از بندرعباس به کشورهای هدف، ‌می‌توان کمک هزینه حمل را به شرکت‌های صادراتی بر‌اساس اظهارنامه‌ها و بارنامه‌های موجود پرداخت کرد.
برای حل مشکلات حمل‌ونقل زمینی به مقاصد اروپایی که کامیون‌های ایرانی به‌دلایل عدم احراز استانداردهای جدید اروپایی یا عدم امکان دریافت ویزا برای رانندگان دچار مشکل شده‌اند،‌ می‌توان از برخی راهکارها که به تفصیل تهیه و در این مقال نمی‌گنجد استفاده کرد.

تجارت درون ­صنعت، صادرات و واردات همزمان کالاها و خدماتی است که در یک یا چند گروه صنعتی مشابه دسته‏بندی شده‌اند. تجارت درون صنعت به دو بخش تجارت درون صنعت افقی و عمودی تفکیک می‌شود که به ترتیب با تجارت محصولات در یک کیفیت مشابه و دیگری با کیفیت‏های متفاوت تعریف می‌شوند. این نوع تجارت در کالاهای تمام شده که بستگی به هزینه‌های حمل و نقل، تجارت فصلی و حتی تنوع محصول دارد، نسبت به تجارت بین صنعت به‏دلیل رقابت در کیفیت و ارزش افزوده بالاتر، بیشتر تحت فشارهای کمتری از ناحیه کنترل تجاری، سیاسی و تهدیدهای زیست محیطی قرار می‌گیرد. بر این اساس سهم کشورهای توسعه‌یافته در تجارت درون صنعت در محصولات نهایی و صنایع کارخانه‌ای بالاتر است که عامل کنترل کننده‌ای برای محیط‏زیست محسوب می‌شود.